Sende Saklı

''Bunu yapmak istediğinden emin misin? Yani bilirsin, yeni başlangıçlar yapmak zordur. Babanın yanında rahatça çalışabilirsin, hemde üst makamlarda, baban ayrım gözetmiyor. Mesela bana karşı tutumu iş yerinde ço..''

''Eminim, Ekrem. Babama bağlı olarak yaşamak istemiyorum. Bu yüzden stajımı başka bir şirkette yapmak en iyi olacak.Eminim.''

Ekrem bunalmışçasına bir ses çıkardı.Hayır, neden hayatıma burnunu sokmak zorundaydı ki.Bu huyundan nefret ediyordum.
Ekrem yaklaşık 12 senelik arkadaşımdı.İlk okulda tanışmıştık. Ağladığım, güldüğüm, kızdığım, kriz geçirdiğim her an yanımdaydı. O benim için 2. bir abiydi gözümde.
Fakat lise sonda bir sevgilim sırf beni öpmeye çalıştı diye, onu dövmüştü.O zaman bana karşı hislerinin tanıştığımız zamandan beri olduğunu anlamıştım.
En kötüsüde, babam ve abimle çok yakınlardı.Babam benden çok onun sözünü dinlerdi.Bir gün babama benimle tatile gideceğini söyleyip beni Balıkkesir'e götürmüştü. Hemde benden izinsiz!

Hızla kafamı salladım. Ekrem'i düşünüp günümün kötü geçmesine izin vermeyecektim.Arabayı sola doğru yanaştırdım ve ustaca park ettim.Ekrem'in inmesini ve benimde yoluma devam etmemi bekledim.
İnmedi

''Bak, Öykü. İnat yapman, burnunun dikine gitmen beni sana aşırı derecede çekiyor. Ancak bazı zamanlar bu kötü şeylere sebep olabilir.''

''Ne gibi?''

''Gittiğin şirketler grubunun adı neydi? Sancaklar mıydı?''

''Evet adı Sancaklar''

Ne karıştırıyordu bu çocuk? Ne bulacaktı yine kim bilir?

''Lise de, eee şey... seni öpeceği için dövdüğüm bir çocuk vardı.Belki hatırlarsı...''

''Evet, Ekrem. Hatırladım.''

Memnun olmuşçasına gülümsedi.Kim bilir ne anlamlar çıkarıyordu benim anlamsız davranışlarımdan.

''İşte, Rüzgar Sancak. Onların şirketinde çalışacaksın. Ve sanırım o da, sevdiği kız için burnunun kırılmasını unutmamıştır.''

İçimden koca bir küfür savurdum.Koca İstanbul'da bu kadar tesadüf kan dondurucuydu.
Hele hele benim Rüzgar'a, Ekrem'i dövmemesi konusunda yalvarmamdan sonra, benimde Ekrem'e birşeyler
hissettiğimi düşünmüştü.Ve benim iğrenç bir insan olduğumu bütün okula yaymıştı.
Zor bir lise dönemi geçirmiştim.

Utançla kafamı eğip, gözlerimi yumdum

''Unutmuştur beni. Hem çok değiştim artık. Ne sivilcelerim var artık nede pembe gözlüklerim. Kilo bile verdim Ekrem.''

Derin bir nefes çekti içine. Sarı saçlarını sallayarak onayladı beni.

''Rüzgar sana geri dönsün diye yapmıştın bunları, şimdi tekrardan karşılaşıyorsunuz! Allahım. Nasıl bir tesadüf''

Sinirlendiğinde yaptığı gibi ellerini ağzına dayamış, hırıltılı sesler çıkartıyordu.

''Ama onu sevmeyi çok uzun süre önce bıraktım ben Ekrem.Biliyorsun.''

Güler gibi bir ses çıkardı.Ve arabadan inmeden önce mırıldandı.

''Bilmez miyim..''